1969 సుప్రీంకోర్టు తీర్పు – ఎ.వి.ఎస్. నరసింహారావు కేసు (A.V.S. Narasimha Rao Case 1969)

Correct: A — ఎ.వి.ఎస్. నరసింహారావు vs ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం

1969లో ఎ.వి.ఎస్. నరసింహారావు vs ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం కేసులో సుప్రీంకోర్టు తెలంగాణకు సంబంధించిన 1957 చట్టంలోని భాగాన్ని చెల్లదని ప్రకటించింది. మిగతా మూడు కేసులు ప్రాథమిక హక్కులు, సవరణ అధికారాలకు సంబంధించిన ప్రసిద్ధ రాజ్యాంగ కేసులు; ముల్కీకి సంబంధం లేనివి.

Correct: B — సెక్షన్ 3

1969 తీర్పులో 1957 చట్టంలో తెలంగాణకు సంబంధించిన సెక్షన్ 3 చెల్లదని సుప్రీంకోర్టు ప్రకటించింది. కారణం – ఒక రాష్ట్రంలోని ఒక భాగానికి మాత్రమే ప్రత్యేక నివాస అర్హత పెట్టరాదని ఆర్టికల్ 16(3) ప్రకారం కోర్టు భావించింది.

Correct: C — జీవో 36

1969 అఖిలపక్ష ఒప్పందం తరువాత నాన్-ముల్కీ ఉద్యోగులను తెలంగాణ నుండి బదిలీ చేయడానికి ప్రభుత్వం జీవో 36 జారీ చేసింది. జీవో 610 అనేది తరువాత (1985) వచ్చిన ఉద్యోగాల సర్దుబాటు ఉత్తర్వు, ఇది వేరు.

Correct: D — పార్లమెంటు రాష్ట్రం మొత్తానికి నివాస అర్హత పెట్టవచ్చు, కానీ రాష్ట్రంలోని ఒక భాగానికి మాత్రమే పెట్టరాదు

ఆర్టికల్ 16(3) ప్రకారం పార్లమెంటు ఒక రాష్ట్రం మొత్తానికి నివాస అర్హత పెట్టవచ్చు; కానీ తెలంగాణకు మాత్రమే ప్రత్యేక అర్హత పెట్టడం కుదరదు. అందువల్ల 1957 చట్టంలోని తెలంగాణ సంబంధిత సెక్షన్ 3 చెల్లదన్నది 1969 తీర్పు సారాంశం.

Correct: A — ఉద్యోగ రక్షణ పోయిందనే ఆందోళనతో ఉద్యమం మరింత తీవ్రమైంది

1969 తీర్పును తెలంగాణ ఉద్యోగ రక్షణలకు పెద్ద దెబ్బగా భావించారు; అందువల్ల 1969 ఉద్యమం మరింత తీవ్రమైంది. ఆంధ్ర ప్రాంతంలో ఉద్యమానికి దారితీసింది 1972 తీర్పు, రాష్ట్ర ఏర్పాటు 2014లో జరిగింది.

Correct: D — 1, 2 మాత్రమే

కేసు ఎ.వి.ఎస్. నరసింహారావు vs ఆంధ్రప్రదేశ్; సెక్షన్ 3 చెల్లదని ప్రకటించారు. కానీ కోర్టు చెప్పినది ఒక రాష్ట్రంలోని ఒక భాగానికి మాత్రమే ప్రత్యేక నివాస అర్హత పెట్టడం కుదరదని; అందువల్ల 3వ వాక్యం తప్పు.

Correct: A — ఈ తీర్పుతో 1919 నిజాం ముల్కీ నిబంధనలన్నీ శాశ్వతంగా రద్దయ్యాయి

1969 తీర్పు 1957 చట్టంలోని తెలంగాణ సంబంధిత భాగం గురించే; 1919 నిబంధనలు ఇంకా అమలులో ఉన్నాయా అనే ప్రశ్న తరువాత కోర్టుల ముందుకు వచ్చి 1972లో తుది తీర్పు వచ్చింది. అందువల్ల అవి 1969లో శాశ్వతంగా రద్దయ్యాయనేది తప్పు.