భారత్ అనే భారతదేశం (India, That Is Bharat)

ఈ రోజు మనకు తెలిసిన భారతదేశం ఒక ఆధునిక దేశం (modern nation). దానికి స్పష్టమైన సరిహద్దులు, రాష్ట్రాలు, జనాభా ఉన్నాయి. కానీ 500 ఏళ్ల క్రితం, 2,000 ఏళ్ల క్రితం, 5,000 ఏళ్ల క్రితం పరిస్థితి చాలా వేరుగా ఉండేది.

AP SCERT 6వ తరగతి సోషల్ 4వ పాఠం 'India, That Is Bharat' ఆధారంగా – భారతదేశానికి వచ్చిన స్వదేశీ, విదేశీ పేర్లను, వాటి ఆధారాలను DSC/TET, గ్రూప్స్ పరీక్షల కోసం ఇక్కడ క్లుప్తంగా చూద్దాం.

• భారత ఉపఖండం (Indian Subcontinent): ప్రపంచంలో మనం ఉండే ఈ ప్రాంతాన్ని తరచుగా 'భారత ఉపఖండం' అంటాం. చరిత్రలో దీనికి ఎన్నో పేర్లు వచ్చాయి, సరిహద్దులు కూడా మారుతూ వచ్చాయి.
• సహజ సరిహద్దులు (Natural Boundaries): ఉపఖండం భౌతిక పటం చూస్తే ఉత్తరాన హిమాలయ పర్వతాలు, దక్షిణాన మూడు వైపులా సముద్రాలు సహజ సరిహద్దులుగా కనిపిస్తాయి.
• పేర్లు పెట్టిన వారు:
  1. దేశంలో నివసించే ప్రజలు (నివాసులు – inhabitants) స్వయంగా పెట్టిన పేర్లు.
  2. బయటి దేశాల నుండి వచ్చిన సందర్శకులు (visitors) పెట్టిన పేర్లు.
• ఈ పేర్లు మనకు ఎక్కడ దొరుకుతాయి?:
  1. ప్రాచీన గ్రంథాలు (ancient texts)
  2. యాత్రికులు, తీర్థయాత్రికుల రచనలు (accounts of travellers and pilgrims)
  3. శాసనాలు (inscriptions) – రాళ్లపై చెక్కిన రాతలు
• శ్రీ అరవిందుల మాట: పాఠం మొదట్లో శ్రీ అరవిందుల (Sri Aurobindo) మాటలు ఉన్నాయి. చాలా ప్రాచీన కాలంలోనే హిమాలయాల నుండి రెండు సముద్రాల వరకు ఉన్న ప్రజల మధ్య ఆధ్యాత్మిక, సాంస్కృతిక ఐక్యత (spiritual and cultural unity) పూర్తిగా ఏర్పడిందని ఆయన భావం.
• పాఠంలోని చిత్రం: సుమారు 2,300 ఏళ్ల క్రితం గ్రామీణ భారతదేశ దృశ్యం – సాంచి మహా స్తూపం (Great Sanchi Stupa) ఉత్తర ద్వారం మీద చెక్కినది.

తికమక పెట్టే అంశాలు (Exam Traps)

• పేర్లు తెలిపే ఆధారాలు మూడు – గ్రంథాలు, యాత్రికుల రచనలు, శాసనాలు
• 'నాణేలు' ఈ పాఠంలో ఆధారంగా చెప్పలేదు.
• ఉపఖండం సరిహద్దులు స్థిరం కావు – "shifting boundaries" అని పాఠం స్పష్టంగా చెబుతుంది.
• అధ్యాయం మొదటి ఉల్లేఖనం శ్రీ అరవిందులది – వివేకానంద, ఠాగూర్‌లది కాదు.

భారతీయులు తమ దేశానికి పెట్టిన అతి పాత పేర్లలో ఒకటి 'సప్త సింధవ'. ఇది భారతదేశపు అతి ప్రాచీన గ్రంథమైన ఋగ్వేదంలో (Rig Veda) కనిపిస్తుంది. అయితే ఇది మొత్తం దేశానికి కాదు, వాయవ్య (northwest) ప్రాంతానికి మాత్రమే పెట్టిన పేరు.

• ఋగ్వేదం (Rig Veda): భారతదేశపు అతి ప్రాచీన గ్రంథం. ఇది కొన్ని వేల సంవత్సరాల నాటిది (వివరాలు 5వ పాఠం 'భారతదేశ సాంస్కృతిక మూలాలు'లో).
• సప్త సింధవ అర్థం: 'సప్త' అంటే ఏడు, 'సింధవ' అంటే నదులు. కాబట్టి సప్త సింధవ = 'ఏడు నదుల భూమి' (land of the seven rivers).
• ఏ ప్రాంతం?: ఋగ్వేదం ఈ పేరును ఉపఖండం యొక్క వాయవ్య ప్రాంతానికి (northwest region) ఇచ్చింది.
• సింధు పదం:
  1. 'సింధవ' అనే మాట 'సింధు' (Sindhu) నుండి వచ్చింది.
  2. 'సింధు' అంటే సింధు నది (Indus River).
  3. కొన్నిసార్లు ఏ నదినైనా సాధారణంగా 'సింధు' అని కూడా అన్నారు.
• ఎందుకు ముఖ్యం?: తర్వాత విదేశీయులు పెట్టిన 'హిందు', 'ఇండోయి', 'ఇండియా' వంటి పేర్లన్నీ ఈ 'సింధు' పదం నుండే పుట్టాయి. అంటే మన దేశానికి వచ్చిన చాలా పేర్లకు మూలం ఒక నది.
• ఋగ్వేదం మొత్తం దేశాన్ని వర్ణించదు: పాఠ్యపుస్తకంలోని 'ఒప్పా–తప్పా' ప్రశ్నలో 'ఋగ్వేదం భారతదేశ భౌగోళిక స్వరూపం మొత్తాన్ని వర్ణిస్తుంది' అనే వాక్యం తప్పు. ఋగ్వేదం వాయవ్య ప్రాంతానికి మాత్రమే పేరు పెట్టింది.

తికమక పెట్టే అంశాలు (Exam Traps)

• సప్త సింధవ మొత్తం ఉపఖండం పేరు కాదు – వాయవ్య ప్రాంతం పేరు మాత్రమే.
• మొత్తం ఉపఖండానికి తొలి పేర్లు (భారతవర్ష, జంబూద్వీప) మహాభారతంలో వస్తాయి, ఋగ్వేదంలో కాదు.
• 'సింధు' = సింధు నది (Indus) లేదా సాధారణంగా ఏ నదైనా.

కాలం గడిచేకొద్దీ భారతదేశంలోని ఇతర ప్రాంతాల పేర్లు కూడా సాహిత్యంలో కనిపించడం మొదలైంది. భారతదేశంలో అత్యంత ప్రసిద్ధ గ్రంథాల్లో ఒకటైన మహాభారతం (Mahabharata) దేశంలోని ఎన్నో ప్రాంతాల పేర్లను పేర్కొంది.

• మహాభారతం: భారతదేశపు అత్యంత ప్రసిద్ధ గ్రంథాల్లో ఒకటి. ఇందులో చాలా ప్రాంతాలు రాజ్యాలుగా (kingdoms) కూడా కనిపిస్తాయి.
• మహాభారతంలోని ప్రాంతాలు – నేటి పేర్లు:
  1. కాశ్మీర (Kashmira) → సుమారుగా నేటి కాశ్మీర్
  2. కురుక్షేత్ర (Kurukshetra) → నేటి హర్యానాలోని కొన్ని భాగాలు
  3. వంగ (Vanga) → బెంగాల్‌లోని కొన్ని భాగాలు
  4. ప్రాగ్జ్యోతిష (Pragjyotisha) → సుమారుగా నేటి అస్సాం
  5. కచ్ఛ (Kachchha) → నేటి కచ్ (Kutch, గుజరాత్)
  6. కేరళ (Kerala) → సుమారుగా నేటి కేరళ
• గమనించాల్సింది: ఈ ప్రాంతాల పేర్లన్నీ బట్టీ పట్టాల్సిన అవసరం లేదని పాఠ్యపుస్తకం చెబుతుంది. కానీ ఇవి ఉత్తరాన కాశ్మీర్ నుండి దక్షిణాన కేరళ వరకు, పశ్చిమాన కచ్ నుండి తూర్పున అస్సాం వరకు – ఉపఖండం మొత్తం భౌగోళిక ప్రాంతాన్ని కవర్ చేస్తాయి.
• అర్థం: మహాభారతం రాసిన కాలానికే ప్రజలకు దేశంలోని నలుమూలల ప్రాంతాల గురించి మంచి అవగాహన ఉంది.
• ఒప్పు వాక్యం: 'మహాభారతం కాశ్మీర్, కచ్, కేరళ సహా ఎన్నో ప్రాంతాలను పేర్కొంటుంది' – ఇది సరైన వాక్యం.

తికమక పెట్టే అంశాలు (Exam Traps)

• ప్రాగ్జ్యోతిష (అస్సాం), వంగ (బెంగాల్) రెండూ తూర్పు ప్రాంతాలే – జతపరచడంలో తారుమారు చేయకండి.
• కురుక్షేత్ర = హర్యానా భాగాలు
• కచ్ఛ = కచ్ (గుజరాత్).
• ఈ ప్రాంతాల్లో చాలావి మహాభారతంలో రాజ్యాలుగా (kingdoms) కూడా ఉన్నాయి.

మొత్తం భారత ఉపఖండానికి ఒకే పేరు ఎప్పుడు వచ్చింది? ప్రాచీన గ్రంథాల కాలాన్ని కచ్చితంగా చెప్పడం కష్టం కాబట్టి ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం సులభం కాదు. కానీ మహాభారతంలో మొత్తం ఉపఖండానికి వాడిన రెండు పేర్లు కనిపిస్తాయి – 'భారతవర్ష', 'జంబూద్వీప'.

• మహాభారతం కాలం: ఈ పెద్ద కావ్యాన్ని (long poem) క్రీ.పూ. (BCE) కొన్ని శతాబ్దాల కాలం నుండి రచించారని పండితులు సాధారణంగా అంగీకరిస్తారు.
• భారతవర్ష (Bharatavarsha):
  1. ఈ పేరు స్పష్టంగా మొత్తం ఉపఖండానికి వర్తిస్తుంది.
  2. మహాభారతంలో ఎన్నో నదుల పేర్లు, ప్రజల (peoples) పేర్లు కూడా ఉన్నాయి.
  3. అర్థం: 'భరతుల దేశం' (the country of the Bharatas).
• భరత (Bharata) పేరు మూలం:
  1. 'భరత' అనే పేరు మొదట ఋగ్వేదంలో కనిపిస్తుంది.
  2. అక్కడ అది ప్రధాన వైదిక ప్రజా సమూహాల్లో (Vedic groups of people) ఒకదాని పేరు.
  3. తర్వాతి సాహిత్యంలో 'భరత' అనే పేరుగల చాలా మంది రాజులు కనిపిస్తారు.
• తర్వాతి కాలంలో: కొన్ని శతాబ్దాల తర్వాత 'భారత' అనే పేరు భారత ఉపఖండానికి సాధారణంగా వాడే పేరుగా మారింది.
• ముఖ్య గమనిక: 'భారత' అనే పేరు దేశ నివాసులే పెట్టుకున్న పేరు. విదేశీ యాత్రికులు పెట్టిన పేరు కాదు. అందుకే 'భారత అనేది విదేశీ యాత్రికులు పెట్టిన పేరు' అనే వాక్యం తప్పు.
• నేటి భాషల్లో: చాలా భారతీయ భాషల్లో మన దేశం పేరు 'భారత' నుండి వచ్చినదే (తెలుగులో 'భారతదేశం').

తికమక పెట్టే అంశాలు (Exam Traps)

• 'భరత' మొదట కనిపించేది ఋగ్వేదంలో (ఒక వైదిక జనం పేరు) – విష్ణు పురాణం/మహాభారతంలో కాదు.
• 'భారత' విదేశీయులు పెట్టిన పేరు కాదు – స్వదేశీ పేరు.
• భారతవర్ష = భరతుల దేశం
• జంబూద్వీప = నేరేడు దీవి – అర్థాలు తారుమారు చేయకండి.

మహాభారతంలో మొత్తం ఉపఖండానికి వాడిన రెండో పేరు 'జంబూద్వీప'. ఈ పేరు ఒక చెట్టు పేరు నుండి వచ్చింది. ఇదే పేరును మౌర్య చక్రవర్తి అశోకుడు (Ashoka) తన శాసనంలో వాడాడు.

• జంబూద్వీప (Jambudvipa) అర్థం: 'నేరేడు పండ్ల చెట్టు దీవి' (the island of the fruit of the jamun tree).
• 'జంబూ' = నేరేడు (jamun), 'ద్వీప' = దీవి.
• నేరేడు చెట్టు: ఇది భారతదేశానికి చెందిన (native) సాధారణ చెట్టు. దీన్ని 'జంబుల్ చెట్టు' (jambul tree), 'మలబార్ ప్లమ్ చెట్టు' (Malabar plum tree) అని కూడా అంటారు.
• అర్థ మార్పు: కాలక్రమంలో 'జంబూద్వీప' అనే పేరు భారత ఉపఖండానికే అర్థంగా మారింది.
• అశోకుడి ఆధారం:
  1. అశోకుడు ఒక భారత చక్రవర్తి. ఆయన కాలాన్ని సుమారు క్రీ.పూ. 250 (250 BCE) గా తీసుకోవచ్చు.
  2. ఆయన ఎన్నో శాసనాలు (inscriptions) వదిలి వెళ్లాడు.
  3. ఒక శాసనంలో మొత్తం భారతదేశాన్ని వర్ణించడానికి 'జంబూద్వీప' అనే పేరే వాడాడు.
• అశోకుడి కాలపు జంబూద్వీపంలో ఉన్న ప్రాంతాలు:
  1. నేటి భారతదేశం
  2. నేటి బంగ్లాదేశ్
  3. నేటి పాకిస్తాన్
  4. అఫ్గానిస్తాన్‌లోని కొన్ని భాగాలు
• ప్రాముఖ్యత: గ్రంథాల కాలం చెప్పడం కష్టం, కానీ అశోకుడి శాసనం కాలం దాదాపు తెలుసు. కాబట్టి 'జంబూద్వీప' పేరు క్రీ.పూ. 250 నాటికే మొత్తం దేశానికి వాడుకలో ఉందని ఇది మంచి ఆధారం (clue).

తికమక పెట్టే అంశాలు (Exam Traps)

• అశోకుడి కాలం సుమారు క్రీ.పూ. 250 (BCE) – క్రీ.శ. 250 కాదు.
• జంబూద్వీప స్వదేశీ పేరు – విదేశీయులు పెట్టింది కాదు.
• అశోకుడి జంబూద్వీపంలో అఫ్గానిస్తాన్ మొత్తం కాదు, కొన్ని భాగాలు మాత్రమే.

కొన్ని శతాబ్దాల తర్వాత 'భారత' అనే పేరు ఉపఖండానికి సాధారణ పేరుగా మారింది. దీనికి మంచి ఉదాహరణ విష్ణు పురాణం (Vishnu Purana) అనే ప్రాచీన గ్రంథం. దేశంలోని వేరే ప్రాంతాలు కూడా దాదాపు ఇలాంటి నిర్వచనమే ఇచ్చాయి – దానికి ఉదాహరణ ఒక ప్రాచీన తమిళ కవిత.

• విష్ణు పురాణ శ్లోకం భావం: 'సముద్రానికి ఉత్తరాన, మంచు పర్వతాలకు దక్షిణాన ఉన్న దేశాన్ని భారతం అంటారు.'
• 'మంచు పర్వతాలు' (snowy mountains) = హిమాలయాలు.
• 'సముద్రం' = దక్షిణాన ఉన్న సముద్రం (హిందూ మహాసముద్రం).
• ఈ వర్ణన మొత్తం ఉపఖండానికి వర్తిస్తుంది. అందుకే 'విష్ణు పురాణం మొత్తం ఉపఖండాన్ని వర్ణిస్తుంది' అనే వాక్యం సరైనది.
• నేటికీ వాడుకలో: 'భారత' అనే పేరు ఈ రోజుకీ వాడుకలో ఉంది.
• ఉత్తర భారతంలో సాధారణంగా 'భారత్' (Bharat) అని రాస్తారు.
• దక్షిణ భారతంలో తరచుగా 'భారతం' (Bharatam) అని రాస్తారు.
• ప్రాచీన తమిళ కవిత: సుమారు 2,000 ఏళ్ల క్రితం నాటి ప్రాచీన తమిళ సాహిత్యంలోని ఒక కవిత ఒక రాజును పొగుడుతుంది. ఆ రాజు పేరు ఎంత దూరం తెలుసో చెబుతూ:
• దక్షిణాన కుమారి (కన్యాకుమారి – Cape Kumari) నుండి
• ఉత్తరాన గొప్ప పర్వతం (హిమాలయాలు) వరకు
• తూర్పు, పశ్చిమ సముద్రాల వరకు – అని వర్ణిస్తుంది.
• అర్థం: ఉత్తరాది సంస్కృత గ్రంథం, దక్షిణాది తమిళ కవిత – రెండూ దేశానికి దాదాపు ఒకే హద్దులు చెప్పాయి. ప్రాచీన భారతీయులకు తమ దేశ భౌగోళిక స్వరూపం (geography) బాగా తెలుసని ఇది చూపిస్తుంది.

తికమక పెట్టే అంశాలు (Exam Traps)

• ఉత్తరాన 'భారత్', దక్షిణాన 'భారతం' – తారుమారు ప్రశ్నలు తరచుగా వస్తాయి.
• విష్ణు పురాణం మొత్తం ఉపఖండాన్ని వర్ణిస్తుంది (సరైన వాక్యం)
• ఋగ్వేదం కాదు.
• తమిళ కవిత సుమారు 2,000 ఏళ్ల నాటిది – 5,000 కాదు.

ఈ పాఠం పేరే 'ఇండియా, దట్ ఈజ్ భారత్' (India, That Is Bharat). ఈ మాటలు మన రాజ్యాంగం (Constitution of India) మొదట్లోనే ఉన్నాయి.

అంటే మన దేశానికి అధికారికంగా రెండు పేర్లు ఉన్నాయి – ఒకటి విదేశీయుల నుండి వచ్చిన 'ఇండియా', రెండోది మనవాళ్లు పెట్టుకున్న 'భారత్'.

• ఆంగ్ల రాజ్యాంగం: భారత రాజ్యాంగాన్ని మొదట ఆంగ్లంలో (English) రాశారు. అందులో మొదట్లోనే 'India, that is Bharat' అనే పదబంధం (phrase) ఉంది.
• హిందీ రాజ్యాంగం: హిందీ ప్రతిలో అదే విషయాన్ని 'భారత్ అర్థాత్ ఇండియా' (Bharat arthath India) అని రాశారు.
• రెండు పేర్ల మూలాలు:
  1. 'భారత్' – ఋగ్వేదంలోని భరతులు, మహాభారతంలోని 'భారతవర్ష', విష్ణు పురాణంలోని 'భారతం' నుండి వచ్చిన స్వదేశీ పేరు.
  2. 'ఇండియా' – సింధు నది నుండి పర్షియన్లు, గ్రీకుల ద్వారా వచ్చిన పేరు; లాటిన్, ఆంగ్ల భాషల్లో 'India' అయింది.
• రాజ్యాంగం మొదటి పేజీ: పాఠ్యపుస్తకంలో అసలు రాజ్యాంగం మొదటి పేజీ నకలు (Fig. 4.5) ఇచ్చారు. దీని ఆధారం – భారత ప్రభుత్వ సాంస్కృతిక మంత్రిత్వ శాఖ (Ministry of Culture) 2000లో ముద్రించిన అసలు రాజ్యాంగ పునర్ముద్రణ (reprint).
• పాఠం సారాంశం:
  1. భారతదేశం ఒక ప్రాచీన భూమి; చరిత్రలో దీనికి ఎన్నో పేర్లు వచ్చాయి.
  2. దేశ ప్రాచీన నివాసులు పెట్టిన పేర్లు – 'జంబూద్వీప', 'భారత'. వీటిలో 'భారత' కాలక్రమంలో విస్తృతంగా వ్యాపించి, చాలా భారతీయ భాషల్లో దేశం పేరుగా నిలిచింది.
  3. విదేశీ సందర్శకులు, ఆక్రమణదారులు (invaders) ఎక్కువగా సింధు నది పేరు నుండి వచ్చిన పేర్లు వాడారు – 'హిందు', 'ఇండోయి', చివరకు 'ఇండియా'.

తికమక పెట్టే అంశాలు (Exam Traps)

• రాజ్యాంగాన్ని మొదట ఆంగ్లంలో రాశారు (పాఠం ప్రకారం) – హిందీలో కాదు.
• హిందీ రూపం 'భారత్ అర్థాత్ ఇండియా' – 'హిందుస్తాన్' రాజ్యాంగ పదబంధంలో లేదు.
• Fig. 4.5 ఆధారం – సాంస్కృతిక మంత్రిత్వ శాఖ, 2000 పునర్ముద్రణ.

భారతదేశం గురించి ప్రస్తావించిన మొదటి విదేశీయులు పర్షియన్లు (Persians). వీళ్లు నేటి ఇరాన్ దేశపు ప్రాచీన నివాసులు. వారి నుండే గ్రీకులు ఈ పేరు తీసుకున్నారు. చివరకు ఇదే 'ఇండియా' అయింది.

• పర్షియన్ దండయాత్ర: క్రీ.పూ. 6వ శతాబ్దంలో (6th century BCE) ఒక పర్షియన్ చక్రవర్తి సైనిక దండయాత్ర చేసి సింధు నది ప్రాంతాన్ని తన ఆధీనంలోకి తీసుకున్నాడు.
• పర్షియన్ పేర్లు: ఈ ప్రాంతాన్ని అప్పటికే 'సింధు' అనేవారు. పర్షియన్లు తమ తొలి రికార్డుల్లో, రాతి శాసనాల్లో (stone inscriptions) భారతదేశాన్ని 'హింద్' (Hind), 'హిదు' (Hidu), 'హిందు' (Hindu) అని పిలిచారు.
• ఇవి 'సింధు' అనే పదాన్ని వారి భాషకు తగ్గట్టు మార్చుకున్న రూపాలు ('స' బదులు 'హ').
• ముఖ్య గమనిక: ప్రాచీన పర్షియన్ భాషలో 'హిందు' అనేది పూర్తిగా భౌగోళిక పదం (geographical term) – అంటే ఒక ప్రాంతం పేరు మాత్రమే. ఇక్కడ అది హిందూ మతాన్ని సూచించదు. అందుకే 'ప్రాచీన పర్షియన్‌లో హిందు అంటే హిందూ మతం' అనే వాక్యం తప్పు.
• గ్రీకు పేర్లు:
  1. పర్షియన్ ఆధారాలను బట్టి ప్రాచీన గ్రీకులు ఈ ప్రాంతాన్ని 'ఇండోయి' (Indoi) లేదా 'ఇండికే' (Indike) అన్నారు.
  2. గ్రీకు భాషలో 'హ' (h) అక్షరం లేదు. అందుకే 'హిందు'లోని మొదటి 'h' ను వదిలేశారు.
• లాటిన్, ఆంగ్లం: లాటిన్ భాషలో, తర్వాత ఆంగ్లంలో ఈ పేరు 'India' (ఇండియా) అయింది.
• పేరు ప్రయాణం: సింధు → హిందు (పర్షియన్) → ఇండోయి/ఇండికే (గ్రీకు) → ఇండియా (లాటిన్, ఆంగ్లం).

తికమక పెట్టే అంశాలు (Exam Traps)

• పర్షియన్ 'హిందు' భౌగోళిక పదం – మతం కాదు (పాఠ్యపుస్తకం 'తప్పు' వాక్యం).
• గ్రీకులు పేరు పర్షియన్ ఆధారాల నుండి తీసుకున్నారు
• 'h' వదిలేశారు.
• పర్షియన్ దండయాత్ర క్రీ.పూ. 6వ శతాబ్దం – క్రీ.శ. కాదు.

ప్రాచీన చైనీయులు కూడా భారతదేశంతో సంబంధాలు పెట్టుకున్నారు. వారి గ్రంథాల్లో భారతదేశానికి వేరే పేర్లు ఉన్నాయి. ఆ పేర్లు కూడా చివరకు 'సింధు' నుండే వచ్చాయి. ఆ తర్వాతి కాలంలో 'హిందుస్తాన్' అనే పేరు వచ్చింది.

• చైనీస్ పేర్లు: చాలా చైనా గ్రంథాల్లో భారతదేశాన్ని 'యింటు' (Yintu) లేదా 'యిండు' (Yindu) అన్నారు. ఈ పదం కూడా మూలంగా 'సింధు' నుండే వచ్చింది.
• తియాన్‌జు (Tianzhu): 'సింధు' నుండే వచ్చిన మరో చైనీస్ పదం. దీన్ని 'స్వర్గపు గురువు' (heavenly master) అని కూడా అర్థం చేసుకోవచ్చు. బుద్ధుడి భూమిగా భారతదేశంపై ప్రాచీన చైనీయులకు ఉన్న గౌరవాన్ని ఇది చూపిస్తుంది.
• హ్యూయన్ త్సాంగ్ (Hiuen Tsang / Xuanzang):
  1. కొత్త పాఠ్యపుస్తకాల్లో ఈ పేరును షువాన్‌జాంగ్ (Xuanzang) అని, కొన్ని పుస్తకాల్లో హ్సువాన్ త్సాంగ్ (Hsuan Tsang) అని కూడా రాస్తారు.
  2. క్రీ.శ. 7వ శతాబ్దంలో (7th century CE) చైనా నుండి భారతదేశానికి ప్రయాణించాడు.
  3. భారతదేశంలో ఎన్నో ప్రాంతాలు చూశాడు, పండితులను కలిశాడు, బౌద్ధ గ్రంథాలు (Buddhist texts) సేకరించాడు.
  4. 17 సంవత్సరాల తర్వాత చైనాకు తిరిగి వెళ్లాడు.
  5. తనతో తీసుకెళ్లిన రాతప్రతులను (manuscripts) సంస్కృతం నుండి చైనీస్ భాషలోకి అనువదించాడు.
  6. శతాబ్దాల కాలంలో ఇంకా చాలా మంది చైనా పండితులు భారతదేశాన్ని సందర్శించారు.
• హిందుస్తాన్ (Hindustan): ఈ పేరు మనకు బాగా తెలిసిందే. కానీ ఇది మొదట సుమారు 1,800 ఏళ్ల క్రితం ఒక పర్షియన్ శాసనంలో (Persian inscription) కనిపించింది. తర్వాత భారతదేశంపై దండెత్తిన చాలా మంది ఆక్రమణదారులు ఉపఖండాన్ని ఈ పేరుతోనే పిలిచారు. ('హిందుస్తాన్ మొదట గ్రీకు శాసనంలో వచ్చింది' అనే వాక్యం తప్పు.)
• భారతదేశానికి వచ్చిన విదేశీయుల ప్రేరణలు: విద్య, బౌద్ధ గ్రంథాల సేకరణ, తీర్థయాత్ర, వ్యాపారం, అధికారం కోసం దండయాత్ర వంటి కారణాలతో వారు ఇంత దూరం ప్రయాణించారని ఊహించవచ్చు.

తికమక పెట్టే అంశాలు (Exam Traps)

• 'హిందుస్తాన్' మొదట పర్షియన్ శాసనంలో (సుమారు 1,800 ఏళ్ల క్రితం) – గ్రీకు శాసనంలో కాదు.
• హ్యూయన్ త్సాంగ్ – క్రీ.శ. 7వ శతాబ్దం
• 17 అనేది ఏళ్ల సంఖ్య, శతాబ్దం కాదు.
• అనువాదం దిశ – సంస్కృతం → చైనీస్.