1. జాతీయతావాదం & వియన్నా కాంగ్రెస్ 1815 (Nationalism and Congress of Vienna)
ఒకే భాష, సంస్కృతి, చరిత్ర కలిగిన ప్రజలు తమ సొంత దేశం ఏర్పరచుకోవాలనే భావనే జాతీయతావాదం (Nationalism). 19వ శతాబ్దంలో ఇది ఐరోపాలో శక్తివంతమైన శక్తిగా మారింది. దీని ఫలితమే ఇటలీ, జర్మనీ ఏకీకరణ.
ముఖ్య విషయాలు
- ఫ్రెంచ్ విప్లవ ప్రభావం: స్వేచ్ఛ, సమానత్వం, జాతీయ భావాలు నెపోలియన్ దండయాత్రల ద్వారా ఐరోపా అంతా వ్యాపించాయి.
- వియన్నా కాంగ్రెస్ (1815): నెపోలియన్ ఓటమి తర్వాత ఐరోపా శక్తులు పాత రాజరిక వ్యవస్థను తిరిగి నిలబెట్టడానికి సమావేశమయ్యాయి.
- ప్రముఖ నాయకుడు: ఆస్ట్రియా ప్రధాని మెటర్నిక్ (Metternich).
- సిద్ధాంతం: 'సంప్రదాయవాదం (Conservatism)', పాత రాజ వంశాల పునఃప్రతిష్ఠ (Legitimacy).
- ఇటలీ ఆస్ట్రియా ప్రభావంలో అనేక రాజ్యాలుగా విడిపోయింది
- జర్మనీని 39 రాష్ట్రాల 'జర్మన్ సమాఖ్య'గా ఏర్పరచి ఆస్ట్రియా నాయకత్వం కింద ఉంచారు.
- మెటర్నిక్ యుగం: జాతీయవాద, ఉదారవాద భావాలను అణచివేశారు. కానీ ఈ భావాలు రహస్య సంఘాల ద్వారా కొనసాగాయి.
- 1848 విప్లవాలు: ఐరోపా అంతటా ఉదారవాద, జాతీయవాద తిరుగుబాట్లు జరిగాయి. చాలా వరకు అణచివేయబడ్డా, అవి ఏకీకరణ ఉద్యమాలకు పునాది వేశాయి.
సులభమైన ఉదాహరణ
చిన్న చిన్న ముక్కలుగా పడిన ఒక చిత్రాన్ని మళ్లీ అతికించాలనే కోరికే ఏకీకరణ. వియన్నా కాంగ్రెస్ ఆ ముక్కలను విడగొట్టింది.
2. ఇటలీ ఏకీకరణ – మాజ్జినీ, యంగ్ ఇటలీ (Mazzini and Young Italy)
1815కి ముందు ఇటలీ అనేక చిన్న రాజ్యాలుగా విడిపోయి ఉంది – పీడ్మాంట్–సార్డినియా, లొంబార్డీ, వెనీషియా (ఆస్ట్రియా అధీనం), పాపల్ రాష్ట్రాలు, నేపుల్స్ మొదలైనవి. 'ఇటలీ' అనేది ఒక భౌగోళిక పదంగా మాత్రమే ఉండేది.
ముఖ్య విషయాలు
- కార్బొనారీ (Carbonari):
- రహస్య విప్లవ సంఘం
- ఇటలీలో జాతీయ ఉద్యమం మొదట వీరే మొదలుపెట్టారు.
- గియుసెప్పే మాజ్జినీ (Giuseppe Mazzini): ఇటలీ ఏకీకరణకు 'ఆత్మ (Soul)' గా పిలుస్తారు.
- 1831లో 'యంగ్ ఇటలీ (Young Italy)' సంఘాన్ని స్థాపించాడు.
- ఇటలీ ప్రజాస్వామ్య గణతంత్రంగా ఏకం కావాలన్నది ఆయన కల.
- 'యంగ్ యూరప్' సంఘాన్ని కూడా స్థాపించాడు.
- ఉద్యమం: యువకులను జాతీయ భావంతో ఉత్తేజపరిచారు. అయితే మాజ్జినీ ప్రయత్నాలు ఆయుధ బలం లేక విఫలమయ్యాయి.
- 1848 విప్లవం:
- ఇటలీలో కూడా తిరుగుబాట్లు జరిగాయి
- ఆస్ట్రియా అణచివేసింది. మాజ్జినీ రోమ్లో గణతంత్రాన్ని ప్రకటించినా అది నిలవలేదు.
- పాఠం: ఇటలీ ఏకీకరణకు బలమైన రాజ్యం, సైన్యం, దౌత్యం అవసరమని తేలింది. ఆ పని పీడ్మాంట్–సార్డినియా చేసింది.
- ఇటలీ విభజన వివరాలు:
- ఉత్తరాన లొంబార్డీ, వెనీషియా ఆస్ట్రియా పాలనలో
- మధ్యలో పోప్ పాలించే పాపల్ రాష్ట్రాలు
- దక్షిణాన బోర్బన్ వంశం పాలించే రెండు సిసిలీల రాజ్యం (Two Sicilies)
- వాయవ్యంలో స్వతంత్ర రాజ్యం పీడ్మాంట్–సార్డినియా.
- రిసోర్జిమెంటో (Risorgimento):
- ఇటలీ ఏకీకరణ ఉద్యమానికి ఉన్న పేరు
- దీని అర్థం 'పునరుత్థానం'.
గుర్తుంచుకునే చిట్కా ఇటలీ ఏకీకరణకు ముగ్గురు: మాజ్జినీ – ఆత్మ; కావూర్ – మెదడు; గారిబాల్డి – కత్తి (ఖడ్గం).
3. కావూర్, గారిబాల్డి & ఇటలీ ఏకీకరణ పూర్తి (Cavour and Garibaldi)
పీడ్మాంట్–సార్డినియా రాజు విక్టర్ ఇమ్మానుయెల్ II (Victor Emmanuel II) పాలనలో కౌంట్ కావూర్ ప్రధానమంత్రి అయ్యాడు. ఆయన దౌత్యం, గారిబాల్డి సైనిక విజయాలు ఇటలీని ఏకం చేశాయి.
ముఖ్య విషయాలు
- కౌంట్ కావూర్ (Count Cavour): పీడ్మాంట్ ప్రధాని (1852 నుండి). చతురుడైన దౌత్యవేత్త.
- రాజ్య ఆర్థిక, సైనిక శక్తిని పెంచాడు.
- ఫ్రాన్స్ చక్రవర్తి మూడవ నెపోలియన్తో ప్లోంబియర్ ఒప్పందం (1858) చేసుకున్నాడు.
- ఆస్ట్రియాతో యుద్ధం (1859): ఫ్రాన్స్ సాయంతో ఆస్ట్రియాను ఓడించి లొంబార్డీని పొందాడు (మజెంటా, సోల్ఫెరినో యుద్ధాలు).
- గారిబాల్డి (Giuseppe Garibaldi): 'ఎర్ర చొక్కాల (Red Shirts)' సైన్యాన్ని నడిపిన విప్లవ వీరుడు.
- 1860లో వెయ్యి మంది స్వచ్ఛంద సైనికులతో సిసిలీ, నేపుల్స్ను జయించాడు.
- ఆ ప్రాంతాలను విక్టర్ ఇమ్మానుయెల్ IIకి అప్పగించాడు.
- ఇటలీ రాజ్యం ప్రకటన (1861): విక్టర్ ఇమ్మానుయెల్ II 'ఇటలీ రాజు'గా ప్రకటించబడ్డాడు. అదే సంవత్సరం కావూర్ మరణించాడు.
- ఏకీకరణ పూర్తి:
- వెనీషియా: 1866లో ఆస్ట్రియా–ప్రష్యా యుద్ధంలో ఇటలీ, ప్రష్యా పక్షాన నిలవడం వల్ల లభించింది.
- రోమ్: 1870లో ఫ్రాంకో–ప్రష్యన్ యుద్ధం సమయంలో ఫ్రెంచ్ సైనికులు వెనక్కి వెళ్లడంతో రోమ్ ఇటలీలో కలిసింది; 1871లో రోమ్ రాజధాని అయింది.
4. జర్మనీ ఏకీకరణ నేపథ్యం – జోల్వరైన్, ఫ్రాంక్ఫర్ట్ పార్లమెంటు (Background of German Unification)
1815 తర్వాత జర్మనీ 39 రాష్ట్రాల సమాఖ్యగా ఉండేది. వీటిలో ఆస్ట్రియా, ప్రష్యా (Prussia) అతి శక్తివంతమైనవి. జర్మనీ ఏకీకరణ ఎవరి నాయకత్వంలో జరగాలన్నది ప్రధాన ప్రశ్న – ఆస్ట్రియా లేదా ప్రష్యా.
ముఖ్య విషయాలు
- జోల్వరైన్ (Zollverein, 1834): ప్రష్యా నాయకత్వంలో ఏర్పడిన కస్టమ్స్ యూనియన్ (సుంకాల సంఘం). జర్మన్ రాష్ట్రాల మధ్య వాణిజ్య సుంకాలను తొలగించింది. దీనిలో ఆస్ట్రియా లేదు. ఇది ఆర్థిక ఐక్యతకు, ప్రష్యా ప్రభావానికి దోహదపడింది.
- ఫ్రాంక్ఫర్ట్ పార్లమెంటు (1848): జర్మన్ ప్రజాప్రతినిధులు ఫ్రాంక్ఫర్ట్లో సమావేశమై ఏకీకృత జర్మనీకి రాజ్యాంగం రూపొందించారు. ప్రష్యా రాజు నాల్గవ ఫ్రెడరిక్ విలియం కిరీటాన్ని తిరస్కరించడంతో అది విఫలమైంది.
- పాఠం: ఏకీకరణ ప్రసంగాలు, తీర్మానాలతో కాదు, 'రక్తం, ఇనుము'తో జరుగుతుందని త్వరలో తేలింది.
- ప్రష్యా బలం: బలమైన సైన్యం, సమర్థ పాలన, పారిశ్రామిక పురోగతి. 1861లో ప్రష్యా రాజు ఒకటవ విల్హెల్మ్ (Wilhelm I) అయ్యాడు.
- ఆస్ట్రియా–ప్రష్యా పోటీ: జర్మన్ నాయకత్వం కోసం ఈ రెండు దేశాల మధ్య పోటీ కొనసాగింది.
సులభమైన ఉదాహరణ
ఒక ఊరిలో అనేక చిన్న దుకాణాలు తమ మధ్య వస్తువులు అమ్ముకునేటప్పుడు సుంకాలు వసూలు చేస్తే వ్యాపారం కష్టం. జోల్వరైన్ ఆ గోడలను తొలగించింది.
5. బిస్మార్క్ – 'రక్తం & ఇనుము' విధానం, మూడు యుద్ధాలు (Bismarck's Wars)
ఓటో వాన్ బిస్మార్క్ (Otto von Bismarck) 1862లో ప్రష్యా ప్రధానమంత్రి అయ్యాడు. ఆయన 'రక్తం, ఇనుము (Blood and Iron)' విధానంతో – అంటే యుద్ధం, సైనిక బలంతో – జర్మనీని ఏకం చేశాడు. అందుకే ఆయనను 'ఇనుప ఛాన్స్లర్ (Iron Chancellor)' అంటారు.
ముఖ్య విషయాలు
- మూడు యుద్ధాలు:
- డానిష్ యుద్ధం (1864): ప్రష్యా, ఆస్ట్రియా కలిసి డెన్మార్క్ను ఓడించి ష్లెస్విగ్, హోల్స్టైన్ ప్రాంతాలను గెలిచాయి.
- ఆస్ట్రో–ప్రష్యన్ యుద్ధం (1866): ఏడు వారాల యుద్ధం. సదోవా (Sadowa/Königgrätz) యుద్ధంలో ప్రష్యా గెలిచి ఆస్ట్రియాను జర్మన్ వ్యవహారాల నుండి బయటకు నెట్టింది. 1867లో 'ఉత్తర జర్మన్ సమాఖ్య (North German Confederation)' ఏర్పడింది.
- ఫ్రాంకో–ప్రష్యన్ యుద్ధం (1870–71): ఎమ్స్ టెలిగ్రామ్ (Ems Telegram) ఘటన తర్వాత ఫ్రాన్స్ యుద్ధం ప్రకటించింది. సెడాన్ (Sedan) యుద్ధంలో ఫ్రాన్స్ చక్రవర్తి మూడవ నెపోలియన్ పట్టుబడ్డాడు.
- జర్మన్ సామ్రాజ్య ప్రకటన: 18 జనవరి 1871న వెర్సైల్స్లోని అద్దాల మందిరంలో (Hall of Mirrors) ప్రష్యా రాజు ఒకటవ విల్హెల్మ్ జర్మన్ చక్రవర్తి (Kaiser) గా ప్రకటించబడ్డాడు.
- ఫ్రాంక్ఫర్ట్ ఒప్పందం (1871): ఫ్రాన్స్ అల్సాస్–లోరెయిన్ (Alsace–Lorraine) ప్రాంతాన్ని జర్మనీకి వదులుకుంది. ఇది ఫ్రాన్స్లో పగ పెంచి, తరువాత మొదటి ప్రపంచ యుద్ధ ఉద్రిక్తతలకు కారణమైంది.
- తరువాత: 1890లో కైజర్ రెండవ విల్హెల్మ్ బిస్మార్క్ను పదవి నుండి తొలగించాడు.
6. ఏకీకరణ ఫలితాలు & ప్రభావం (Results of Unification)
ఇటలీ (1861–1871), జర్మనీ (1871) ఏకీకరణ ఐరోపా శక్తి సమతుల్యతను మార్చింది. కొత్త శక్తివంతమైన జాతీయ దేశాలు ఏర్పడ్డాయి. ఈ మార్పుల ప్రభావం ప్రపంచ రాజకీయాలపై చాలా కాలం ఉంది.
ముఖ్య విషయాలు
- జర్మనీ: ఐరోపా ఖండంలో అత్యంత శక్తివంతమైన పారిశ్రామిక, సైనిక శక్తిగా ఎదిగింది. బ్రిటన్కు పోటీగా మారింది.
- ఇటలీ: రాజ్యాంగబద్ధ రాచరికంగా ఏకమైంది కానీ ఉత్తర (ధనిక), దక్షిణ (పేద) ప్రాంతాల మధ్య వ్యత్యాసం కొనసాగింది.
- పోలిక:
- ఇటలీలో ఏకీకరణ నాయకత్వం: పీడ్మాంట్–సార్డినియా (కావూర్, గారిబాల్డి, మాజ్జినీ).
- జర్మనీలో నాయకత్వం: ప్రష్యా (బిస్మార్క్).
- రెండింటిలో విదేశీ యుద్ధాలు, సైనిక బలం కీలకం.
- కొత్త కూటములు: జర్మనీ బలపడటంతో ఐరోపాలో కూటముల రాజకీయం మొదలైంది. బిస్మార్క్ ఫ్రాన్స్ను ఒంటరి చేయడానికి కూటములు ఏర్పరచాడు (ఉదా: త్రైపాక్షిక కూటమి 1882 – జర్మనీ, ఆస్ట్రియా–హంగేరీ, ఇటలీ).
- ఆస్ట్రియా: జర్మన్ వ్యవహారాల నుండి బయటకు వెళ్లి, 1867లో 'ఆస్ట్రియా–హంగేరీ' ద్విముఖ రాచరికంగా మారింది.
- సామ్రాజ్యవాద పోటీ: ఏకమైన ఈ రెండు దేశాలూ ఆఫ్రికా, ఆసియాలో కాలనీల కోసం పోటీలోకి దిగాయి.
సులభమైన ఉదాహరణ
చిన్న చిన్న ఇళ్లు విడివిడిగా ఉన్నప్పుడు బలహీనం; అన్నీ కలిసి ఒక పెద్ద కోట అయితే బలం పెరుగుతుంది. ఐరోపా ఇతర శక్తులకు అది ముప్పుగా కనిపించింది.