ప్రాచీన భారత చరిత్ర మూలాధారాలు (Sources of Ancient Indian History) · Practice MCQs

Correct: A — ఎపిగ్రఫీ (Epigraphy)

రాతి, లోహ ఫలకాలపై చెక్కిన శాసనాల అధ్యయనాన్ని ఎపిగ్రఫీ అంటారు. నాణేల అధ్యయనం న్యూమిస్మాటిక్స్, పురాతన రాతల అధ్యయనం పాలియోగ్రఫీ, తవ్వకాల ద్వారా ఆధారాల అధ్యయనం ఆర్కియాలజీ. ఈ నాలుగు పేర్లను కలిపి అడగడం పరీక్షల్లో సాధారణం.

Correct: B — న్యూమిస్మాటిక్స్

నాణేల అధ్యయనాన్ని న్యూమిస్మాటిక్స్ (Numismatics) అంటారు. శాసనాల అధ్యయనం ఎపిగ్రఫీ, పురాతన రాత అధ్యయనం పాలియోగ్రఫీ. నాణేల ద్వారా రాజుల పేర్లు, కాలం, వాణిజ్యం, ఆర్థిక స్థితి తెలుస్తాయి.

Correct: C — ఋగ్వేదం

ఋగ్వేదం నాలుగు వేదాల్లో అత్యంత ప్రాచీనమైనది; ఇందులో 10 మండలాలు, 1028 సూక్తాలు ఉన్నాయి. యజుర్వేదం యజ్ఞ విధానాలను, సామవేదం సంగీతాన్ని, అథర్వణవేదం మంత్రాలు, ఆయుర్వేద అంశాలను తెలుపుతాయి.

Correct: D — సామవేదం

సామవేదం సంగీత ప్రధానమైనది, భారతీయ సంగీతానికి మూలం. ఋగ్వేదం స్తోత్ర సూక్తాల సంకలనం, యజుర్వేదం యజ్ఞ విధానాల గ్రంథం, అథర్వణవేదం మంత్రాలు, ఆయుర్వేద అంశాలకు ప్రసిద్ధి.

Correct: A — 10

ఋగ్వేదంలో 10 మండలాలు, 1028 సూక్తాలు ఉన్నాయి. పురాణాల సంఖ్య 18 అనే విషయాన్ని దీనితో కలపకూడదు. ఋగ్వేద కాలాన్ని తొలి వైదిక యుగం అంటారు, తర్వాతి వేదాల కాలాన్ని ఉత్తర వైదిక యుగం అంటారు.

Correct: B — వాల్మీకి

రామాయణాన్ని వాల్మీకి రచించగా, మహాభారతాన్ని వ్యాసుడు రచించాడు. కాళిదాసు మాళవికాగ్నిమిత్రం, కల్హణుడు రాజతరంగిణి రచించారు. ఈ రెండు ఇతిహాసాలు వేదాల తర్వాత వచ్చిన ముఖ్య సాహిత్యం.

Correct: C — పాళీ

బౌద్ధ సాహిత్యం పాళీ భాషలో ఉంది; త్రిపిటకాలు సుత్త, వినయ, అభిధమ్మ. జైన సాహిత్యం ప్రాకృత (అర్ధమాగధి) భాషలో ఉంది. 'బౌద్ధం = పాళీ, జైనం = ప్రాకృతం' అనే చిట్కా తరచు అడిగే అంశం.

Correct: D — జాతక కథలు

జాతక కథలు బుద్ధుని పూర్వ జన్మల కథలు; వీటి ద్వారా అప్పటి సామాజిక, ఆర్థిక స్థితి తెలుస్తుంది. ఆగమాలు జైన సాహిత్యానికి చెందినవి, పురాణాలు వంశ చరిత్రకు ఉపయోగపడతాయి.

Correct: A — కౌటిల్యుడు (చాణక్యుడు)

అర్థశాస్త్రం రచయిత కౌటిల్యుడు (చాణక్యుడు, విష్ణుగుప్తుడు); ఇది మౌర్యుల పాలనా వ్యవస్థను తెలిపే ముఖ్య గ్రంథం. కల్హణుడు రాజతరంగిణి, బాణభట్టు హర్షచరిత్ర, విశాఖదత్తుడు ముద్రారాక్షసం రచించారు.

Correct: B — కల్హణుడు

రాజతరంగిణి రచయిత కల్హణుడు; ఇది కశ్మీర్ రాజుల చరిత్రను తెలుపుతుంది, భారతదేశంలో తొలి చరిత్ర గ్రంథంగా చెబుతారు. బాణభట్టు హర్షచరిత్ర, సంధ్యాకర నంది రామచరితం రచించారు.